woensdag 19 juli 2017

Sara en Liv - Suzan Hilhorst





Titel: Sara en Liv

Auteur: Suzan Hilhorst

Uitgavejaar: 2017

Uitgeverij: Hollands Diep

Aantal pagina's: 190






Korte inhoud:
'Twee weken na mijn geboorte gingen we naar de speeltuin, mijn vader, moeder, Nils en ik. Slapend liet ik mij duwen, nog half in mijn dromerige sprookjeswereld. Het was een prachtige dag, de zon dwarrelde in stralen naar beneden en de wind fluisterde de vage belofte van een onbezorgde toekomst in ons oor.'

Sara en Liv is het indringende portret van de korte levens van twee zusjes en de impact die hun dood heeft gehad op het gezin. Geschreven in een prachtige, verstilde stijl en vanuit het bijzondere wisselende perspectief van moeder én kind vertelt Suzan Hilhorst haar autobiografische verhaal.
Sara en Liv is een meer dan indrukwekkend debuut over verlies, rouw, hoop en geluk en bovenal een ode aan het leven.
(bron: bol.com)

Wat vond ik ervan?:
Als je in de catalogus van de bib zoekt op de nieuwste aanwinsten, kan er een boek tevoorschijn komen waarvan je nog nooit gehoord hebt, maar je toch de moeite lijkt om te lezen. Sara en Liv van Suzan Hilhorst is er zo eentje.

Suzan Hilhorst is verslaggever en programmamaker bij BNN-VARA. Op vakantie in Honduras ontmoet ze Jens, een knappe Zweed. Na enkele jaren heen en weer vliegen, settelt het koppel zich in Nederland. Dan raakt Suzan zwanger en bevalt ze van een zoontje Nils. Een paar jaar later is ze weer zwanger en bevalt ze van Sara... en daar begint het boek. Sara is een kerngezonde baby en het geluk lacht hen toe. Maar het noodlot slaat toe en Sara sterft. Enkele jaren later is ook het tweede dochtertje, Liv, hetzelfde noodlot ondergaan. In dit boek beschrijft Suzan deze lijdensweg.

Het verhaal wordt verteld vanuit twee standpunten. Enerzijds schrijft Suzan vanuit haar eigen standpunt, als moeder, anderzijds kruipt ze in de huid van Sara. Het perspectief van Sara is in het begin heel hard wennen, want zoiets zijn we niet gewoon. Na enkele hoofdstukken wordt duidelijk dat dit een meesterzet is geweest. Door in het perspectief van Sara te schrijven, kruipt het verhaal onder je huid, maar tegelijkertijd lees je ook de kinderlijke onschuld van Sara, waardoor het boek minder zwaar wordt.

Het eerste deel gaat over Sara, het tweede deel gaat over Liv. In beide delen is Sara het "kinderperspectief", laten we het zo noemen. Althans, ik heb begrepen dat dit Sara was. In sommige recensies lees je dat het ook Liv kan geweest zijn. Boven het hoofdstuk staat er geen naam, waardoor het gissen is wie het kinderperspectief is.

De schrijfstijl is vlot. Ik noem het zelf poëtisch. Suzan heeft enkele mooie, poëtische zinnen geschreven. Zo beeldend, zo puur, zo mooi.

Ik vond het een heel mooi boek. Vooral dit vond ik heel mooi van Suzan, haar dankwoord aan haar zoontje Nils (p. 190):
En tot slot Nils. Mijn held. Je vroeg mij of ik ook een boek over jou wilde schrijven. Een vraag die me raakte en waar ik lang over heb nagedacht. Ik moet je teleurstellen, maar wel met een goede reden. Jij hebt namelijk, anders dan je zusjes, zelf de mogelijkheid gekregen om auteur te zijn van je eigen verhaal. Je leeft, Nils. En hoe. Laat dat leven je pen zijn. 

Nils krijgt zelf de kans om zijn verhaal te schrijven, daarvoor heeft hij zijn moeder niet nodig. Als Nils ooit een boek wil uitbrengen over zijn leven zonder zijn zusjes Sara en Liv, kan hij raad vragen aan zijn moeder, want zij heeft met Sara en Liv een heel mooie roman geschreven.

Mijn oordeel:

zondag 16 juli 2017

Wat is jouw excuus? - Greet Van Opstal & Max Icardi





Titel: Wat is jouw excuus?

Auteurs: Greet Van Opstal & Max Icardi

Uitgavejaar: 2017

Uitgeverij: Horizon

Aantal pagina's: 223






Korte inhoud:
'Ik heb geen tijd.'
'Ik heb geen zin.'
Uitvluchten om niet te moeten sporten, zijn er in alle kleuren en maten.
'Ik moet de kinderen van school halen.'
'Ik heb pijn.'
Een ellenlange lijst aan excuses om niet te beginnen met die looptraining of om niet naar de groepsles te gaan. Welk uitvluchttype ben jij? Het drukdrukdruk-type? De zetelhanger? Of het hopeloze geval?
Ga in dit boek op zoek naar de uitvlucht die helemaal bij jou past en vind de manier om er eindelijk komaf mee te maken. Zo kun je kiezen voor een actief en gezond leven. Of toch alleszins doen alsof!
(bron: bol.com)

Wat vond ik ervan?:
Na een hele resem boeken die voornamelijk over gezonde voeding gaan, heb ik nu een boek gelezen dat dat andere deel van een gezonde levensstijl bespreekt: beweging.

Max Icardi is functional training coach. Hij was dus al sportief. Zijn vrouw Greet Van Opstal was het tegenovergestelde van Max, maar door zijn aanmoedigingen is Greet ook sportief geworden.

Excuses om niet te moeten sporten of te bewegen, verzint iedereen. "Geen tijd hebben" is het meest gehoorde, maar dit staat gewoon synoniem aan "geen zin hebben" (jep, ik pleit ook schuldig!). Dit boek wil komaf maken met deze excuses verzinnen.

In het eerste deel leggen Max en Greet de focus op hun business: functional training. Dit is je lichaam trainen in functie van dagdagelijkse activiteiten. Een voorbeeld hiervan is een kettlebell optillen. Dit is functional training om bijvoorbeeld een wasmand op te tillen.

Daarna leggen ze de focus op de meest gehoorde excuses en hoe zij hier komaf mee willen maken: geen tijd hebben, familie en vrienden, te veel werk, pijn en fysieke klachten, geen zin, te duur, enz. Allemaal heel interessant om te lezen!

De schrijfstijl is vlot. Er zijn ook veel foto's afgedrukt, voornamelijk van Greet die de oefeningen voordoet. Af en toe is er een interview met iemand die aan functional training is begonnen. Hoe ervaart hij/zij de functional training?

Ik vond het best een interessant boek. In het begin, waar het nogal theoretisch (en vooral reclame voor functional training) was, vond ik het boek maar matig. Vanaf het moment dat de focus op de excuses kwam te liggen vond ik het boek beter worden.

Het is een motiverend boek, want je krijgt zo zin om te gaan bewegen. De reclame voor de functional training (bij Max) moet je erbij nemen... :-)

Mijn oordeel:


1/2

donderdag 13 juli 2017

Het jaar van de verwarring - Steven Decraene





Titel: Het jaar van de verwarring

Auteur: Steven Decraene

Uitgavejaar: 2016

Uitgeverij: Van Halewyck

Aantal pagina's: 322






Korte inhoud:
Het afgelopen jaar bracht tv-reporter Steven Decraene verslag uit vanuit verschillende brandhaarden. Sinds de gruwel van Charlie Hebdo brachten terreuraanslagen hem in Tunesië, Egypte, Turkije, Frankrijk en onze eigen hoofdstad. Voor een ander thema, de asielcrisis, reisde Decraene naar de Griekse eilanden om via de Balkanroute Midden-Europa te doorkruisen. Telkens ontmoette hij opmerkelijke personen en kreeg hij een uitzonderlijke inkijk in de momenten die Europa op een kantelpunt gebracht hebben. In Het Jaar van de verwarring vertelt Decraene over wat mensen beweegt om naar Europa te vluchten, maar ook de recente terreuraanslagen komen aan bod. Want is er nu een verband met de asielcrisis of niet? Wat zag, hoorde en voelde hij aan de concertzaal Bataclan in Parijs, in de rauwe buurten van Saint-Denis, op de luchthaven van Zaventem? In Het jaar van de verwarring beschrijft Steven Decraene ook waarom en in welke omstandigheden journalistieke beslissingen genomen worden, en wat de gevolgen daarvan kunnen zijn.
Dit boek is het persoonlijke relaas van een journalist die woelige tijden beleeft en zelf op zoek gaat naar antwoorden.
(bron: bol.com)

Wat vond ik ervan?:
Steven Decraene. Er is iets gebeurd in de wereld en we zien hem enkele uren nadien live op de plaats van de gebeurtenis in Het Journaal verschijnen. Ik vraag me soms af of hij een soort teletijdmachine heeft om van de ene naar de andere plek te gaan, want hij is altijd snel ter plaatse. Het kan niet anders zijn dat hij een "vluchtkoffer" op zijn werk of thuis heeft staan als er iets gebeurt, zodat hij meteen kan vertrekken...

Dit boek begint in augustus 2015. De wereld is geschokt door de beelden uit Griekenland. Miljoenen vluchtelingen zetten voet aan wal om Europa binnen te komen. De volgende maanden zien we de vluchtelingen hun tocht verderzetten doorheen Europa. Steven Decraene en zijn ploeg maken het van dichtbij mee. Zo was Steven Decraene de journalist die Yusra Mardini ontmoette. Zij was een levenslustige jonge vrouw uit Syrië die de oversteek maakte (of zwom) naar Europa. Ze werd opgevangen in Duitsland en in 2016 was ze één van de atleten die naar de Olympische Spelen in Rio mocht met het allereerste vluchtelingenteam.
Op 13 november 2015 vloeide er een grote schokgolf door Europa. Terwijl West-Europa nog redelijk bespaard is gebleven van terreur, is die 13de november de ommekeer. Het is geen ver-weg-van-mijn-bed-show meer, het komt akelig dichtbij. Steven Decraene volgt de gebeurtenissen in Parijs (slachtpartij/gijzeling in de Bataclan, schietpartij op de Parijse terrassen, explosie aan Stade de France) op de voet voor het VRT-journaal. 13 november is het begin, maar er volgen nog heel wat andere datums. De meest bekende zijn uiteraard 22 maart 2016 (aanslagen in Brussels Airport en metrostation Maalbeek) en 14 juli 2016 (aanslag Nice met een vrachtwagen op Promenade des Anglais). Tussendoor gaat Steven ook nog terug naar Griekenland, want ondanks dat de vluchtelingenstroom niet meer uitvoerig in de media wordt gebracht, is ze nog altijd bezig. Ook een bezoek aan Turkije stond op zijn programma. Het boek eindigt in juli/augustus 2016, maar zijn werk is gebleven.

De schrijfstijl is heel vlot. De lezer krijgt niet enkel de feiten zoals die in Het Journaal te zien zijn geweest, maar ook wat er gebeurde buiten de ogen van de camera's. Hoe snel Steven Decraene ter plaatse kan zijn, is verbazingwekkend. Last minute is de term die uitgevonden is voor journalisten, want ze moeten zo snel mogelijk een vliegtuigticket kunnen boeken naar de plek des onheils. Ook de gevaren die er schuilen om naar conflictgebieden te reizen, is interessant om te lezen. Het zijn geen gevaren zoals Rudi Vranckx moet opzoeken in het Midden-Oosten, maar toch is er ook gevaar omdat ze ergens komen waar men de pers liever niet ziet komen. Gelukkig is er nog altijd het voetbal (en Eden Hazard) om de gemoederen te bedaren.

Het is ook interessant om de gebeurtenissen nog eens te lezen. Sommige gebeurtenissen waren al heel lang verdrongen naar het verste kamertje in mijn hersenen, zoals de aanslag met de bijl op een trein in Duitsland.

Ik vond het een zeer interessant boek. Een aanrader als de actualiteit je interesseert.

Mijn oordeel:

maandag 10 juli 2017

Lady killers - Anja Feliers





Titel: Lady killers

Auteur: Anja Feliers

Uitgavejaar: 2017

Uitgeverij: Lannoo

Aantal pagina's: 182






Korte inhoud:
Ze zijn jong en mooi, maar hebben duistere geheimen. Liesa verleidt in Wreek mij de stoere Ron, maar hij weet niet dat zij een geheime agenda heeft. In Naakt! staan alleen nog maar twee rivalen een passionele romance tussen Louise en Sam in de weg...
(bron: bol.com)

Wat vond ik ervan?:
In afwachting van het vervolg, Femme Fatale, in de reeks rond Kathleen Verlinden brengt Lannoo een boekje uit met twee kortverhalen van Anja Feliers.

Wreek mij is het verhaal van Liesa. Ze verleidt Ron, iemand met een niet zo'n proper verleden, maar doet dit met voorbedachte rade.

Naakt! is reeds eerder, in 2014, verschenen in het weekblad Flair. Ik kocht toen het boekje en schreef er reeds een blog over. Ondanks dat ik het reeds gelezen had, heb ik het nog een keer gelezen. Het was tenslotte drie jaar geleden. Ook nu weer heeft Anja me verrast, want het einde wist ik niet meer.

Beide verhalen waren zeer spannend. Weliswaar is er in een kortverhaal minder ruimte om een personage uit te diepen, wat Anja zeer goed kan. Toch is dit geen reden om de verhalen niet te lezen.

Het was een fijn tussendoortje. Op naar Femme Fatale!

Mijn oordeel:

zaterdag 8 juli 2017

Film: Ventoux



Korte inhoud

Vier mannen, vrienden van weleer, beklimmen op hun racefiets de Mont Ventoux, zoals ze dat 30 jaar geleden ook deden. En ze doen wat mannen zo goed kunnen: loodzware ernst en slap ouwehoeren moeiteloos afwisselen. Totdat hun jeugdvriendin, de prachtige Laura zich meldt en de ‘spoken’ uit het verleden zich aandienen. In een hedendaagse en herkenbare mix van hilariteit en weemoed overwint de vriendschap, die juist door dat verleden een vriendschap voor het leven blijkt.



Cast

Bart - Kasper van Kooten (volwassen), Alex Hendrickx (jong)
André - Wilfried de Jong (volwassen), Jonas Smulders (jong)
Joost - Leopold Witte (volwassen), Jip van den Dool (jong)
David - Wim Opbrouck (volwassen), Bram Verrecas (jong)
Laura - Maruschka Detmers (volwassen), Abbey Hoes (jong)
Peter - Martijn Lakemeier


Wat vond ik ervan?

30 jaar geleden. Bart, André, Joost, David en Peter reizen richting Frankrijk om de Mont Ventoux te beklimmen. Daar leren ze Laura kennen. Het moet een leuk reisje worden, maar dat eindigt in mineur. 30 jaar later komen de vrienden weer bijeen en besluiten ze terug naar Frankrijk te reizen om de Mont Ventoux weer te beklimmen. En ook Laura zal van de partij zijn...

Ventoux is de verfilming van het boek Ventoux, geschreven door Bert Wagendorp. Ik heb het boek niet gelezen, dus ik kan geen vergelijking maken tussen de film en het boek.

De film bevat twee tijdsgeesten. In het begin van de film keren we terug naar het verleden en zien we de belevenissen van de vrienden. Af en toe komen er beelden van het heden. In het tweede deel van de film zitten we weer in het heden en krijgen we enkele antwoorden op vragen uit het verleden.
De verfilming van zo'n 30 jaar geleden (met de attributen uit die tijd) vond ik heel goed.

Het is een Nederlandse film, maar er spelen twee Vlamingen mee. Het personage David wordt gespeeld door Wim Opbrouck (volwassen) en Bram Verrecas (jeugd).

Ik vond het een vermakelijke film van Nederlandse makelij. 

Mijn oordeel



Bron foto + korte inhoud: bol.com
Bron video: Youtube

donderdag 6 juli 2017

Kwijt - Anja Feliers





Titel: Kwijt

Auteur: Anja Feliers

Uitgavejaar: 2016

Uitgeverij: Lannoo

Aantal pagina's: 362






Korte inhoud:
Sylvie heeft haar moeder al vroeg verloren, maar heeft het ondanks alles helemaal gemaakt: niet alleen is ze nog altijd een succesvol model, ze is ook host van een populaire talkshow op de radio. Tot een anoniem telefoontje van een luisteraar al het verdriet van de dood van haar moeder weer naar boven haalt. Vooral als blijkt dat niets is wat het lijkt te zijn. Psychologe Kathleen probeert Sylvie zo goed mogelijk bij te staan, maar blijft intussen zelf nauwelijks overeind door de moeilijke keuzes waar ze voor staat.
(bron: bol.com)

Wat vond ik ervan?:
Anja Feliers is intussen een gevestigde waarde in mijn boekenkast. Na Verleid me, Hou van mijLaat me los, Vergeet mij niet, Vergeef me en Zuur was er ook een plaatsje voor Kwijt.


Sylvie is een gevestigde radiostem. Ze is een alleenstaande moeder van een dochter Josje. Ze verloor jaren geleden haar moeder. Na al die jaren is er nog steeds verdriet, maar heeft ze het een plaatsje gegeven in haar leven. Totdat een anonieme beller tijdens haar radioprogramma alles op zijn kop zet. Het verleden is blijkbaar toch nog niet afgesloten...
Ondertussen worstelt ook psychologe Kathleen Verlinden met enkele zaken, tussen haar werkzaamheden in de praktijk door.

Het verhaal wordt traditiegetrouw verteld vanuit meerdere standpunten. Het verhaal van Kathleen is in de ik-vorm geschreven, de verhalen van de andere personages in de derde persoon. Bovenaan elk hoofdstuk staat de naam van het personage.

De opbouw is goed. Tijdens de eerste hoofdstukken wist ik niet wat het einde zou zijn, dus enorme voorspelbaarheid is er niet. En als je dan toch iets in de gaten krijgt, is er nog altijd de vraag: waarom? Het antwoord wordt lang genoeg bewaard en op het einde pas meegegeven.

Net zoals in de voorgaande boeken is het duidelijk dat dit Anja's pen is. Ze is zeer sterk in het uitdiepen van de personages met al hun gevoelens. Ze kruipt in de huid van haar personages. Zo is de schrijfstijl in de hoofdstukken van de 7-jarige Josje anders dan in de hoofdstukken van Sylvie. Ze kruipt werkelijk in het hoofd van een kind.

Ik vond het weer een heel goed boek van Anja. In het najaar komt Femme fatale uit, wat ik ook zeker ga lezen.

Mijn oordeel:

zaterdag 1 juli 2017

Maandoverzicht #54: juni 2017

Juni was weer een heerlijk zonnige (en af en toe te warme) maand, maar het regenweer van vorig jaar hoef ik toch ook niet te hebben. 

Ondertussen zijn we al in de helft van 2017. Nog zes maanden en we wensen weer iedereen gelukkig nieuwjaar... maar laten we nog maar eerst wat genieten van de zomer.


Vanavond begint ein-de-lijk Vive le vélo terug. Om in stemming te raken las ik Mon(t) Ventoux van Ingrid Castelein. In dit boek vertelt Ingrid over haar fietsavonturen op en rondom de Ventoux. Om in het wielrennen te blijven, ik las ook Tom Boonen: het officiële huldeboek uit. 



Het Canvas-programma Radio Gaga heeft eind 2016 een boek uitgebracht met de toepasselijke naam Radio Gaga. Joris Hessels en Dominique Van Malder vertellen over hun avonturen met de Gaga-van. De afgelopen weken liep de Nederlandse versie op NPO3 en in het najaar komt er weer een Vlaamse versie. De locaties zijn reeds bekend en het klinkt veelbelovend (klik op de link en scrol naar beneden totdat je Radio Gaga ziet staan). Ik denk dat ik het nu toch wel ga bekijken (ik heb de andere seizoenen namelijk niet bekeken).


Powerbody van Claudia Van Avermaet is weer een goed boek. Er staan heel wat leuke recepten en het was eigenlijk het eerste receptenboek waarvan ik heel enthousiast werd. Dit werd helaas wat minder toen dat mijn chocoladekoekjes mislukt waren en in de vuilbak terechtkwamen. Als het over bakken gaat, kies ik nu weer eerder voor de klassieke bloem, de klassieke suiker, de klassieke ingrediënten want al de alternatieve dingen mislukken gewoon altijd. Gelukkig staan er nog een heleboel andere recepten in die (hopelijk) niet te mislukken zijn. :-)



Het nieuwste boek van Hilde Vandermeeren, Schemerzone, is weer een voltreffer!



Eind juni kwam deel 11 van Boekenmagazine uit. 


Ergens in juni was het ook een jaar geleden dat het kiempje dat yoga heet werd gezaaid. Ik schreef er een blog over aangezien een boek dat kiempje zaaide. De lessen liggen nu eventjes stil, maar gelukkig voor mij zijn er ook de zomerlessen... en ondertussen zijn de lessen voor het najaar ook al geboekt. :-)


LEESOVERZICHT:

Aantal gelezen boeken: 7
Totaal aantal gelezen boeken 2017: 35