woensdag 21 september 2016

20 jaar op 1 - Geert Hoste





Titel: 20 jaar op 1

Auteur: Geert Hoste

Uitgavejaar: 2012

Uitgeverij: Vrijdag

Aantal pagina's: 192






Korte inhoud:
Al twintig jaar komt Geert Hoste met zijn conference op 1 januari op televisie. Zo bereikt hij nu meer dan anderhalf miljoen kijkers. Voor het eerst kan iedereen terugblikken op die 20 boeiende jaren in een boek waar vier Vlaamse topjournalisten hun professionele kijk geven op dit fenomeen. Ze waren al die jaren bevoorrechte getuigen en zagen de voorstellingen, spraken voor of na met Geert Hoste, analyseerden de cijfers en schreven hun visie neer. Boeiende en onthullende stukken van Mark Coenegracht (Het Laatste Nieuws), Karel Michiels (De Standaard), Jan Claeys (VTM) en Dirk Musschoot (Het Nieuwsblad), aangevuld met knipsels, foto's en vele getuigenissen van toeschouwers en andere bekenden over deze stevige brok televisie- en theatergeschiedenis in Vlaanderen. Geert Hoste vertelt ook twintig anekdotes over zijn belevenissen.
Geert Hoste is de stamvader van de stand-upcomedy in Vlaanderen. Hij introduceerde het genre in 1987 en opende voor dit genre de deuren van de theaters en culturele centra.
(bron: bol.com)

Wat vond ik ervan?:
Geert Hoste is een klinkende naam in het Vlaamse humorwereldje. Elk jaar blikt Geert Hoste terug op het afgelopen jaar met zijn conference. Een moment waar het ieder jaar naar uitkijken is.

In 2012 stond Geert Hoste twintig jaar op de planken en dat was het ideale moment om een boek over Geert Hoste uit te brengen.

Het boek gaat over zijn carrière. Zo speelde Geert ooit straattheater, maakte hij radio om nadien eindelijk op het podium als cabaretier te raken. De carrière wordt vooral besproken door vier journalisten, die tegelijkertijd ook immense fan zijn van Geert Hoste. Een kritisch woord komt er niet aan te pas, het is één en al lof voor Geert Hoste. Hij heeft inderdaad heel goede jaren gehad, maar tegenwoordig heb ik het toch meer voor Michael van Peel. Niettemin is Geert Hoste een goede cabaretier, met als enorm pluspunt zijn mime.

Naast het verloop van de carrière vertelt Geert ook nog enkele leuke anekdotes die hij de afgelopen jaren meegemaakt heeft. Daarnaast laat hij bekende "fans" en onbekende superfans aan het woord.

Ik vond het een prima boek om te lezen, maar ook niet meer dan dat.
Toen bekend raakte dat Geert geen show heeft dit jaar, was dit toch even verrassend. Het is zo'n gewoonte dat we op 1 januari naar de conference van Geert kijken. Misschien dat hij een special maakt, maar het zal toch heel raar doen, geen Geert Hoste op 1 januari. Geert Hoste is gewoon Vlaamse tv-geschiedenis.

Mijn oordeel:

donderdag 15 september 2016

Yoga met Evy - Evy Gruyaert





Titel: Yoga met Evy

Auteur: Evy Gruyaert

Uitgavejaar: 2015

Uitgeverij: Lannoo

Aantal pagina's: 200






Korte inhoud:
100% me-time? Tijd voor yoga!
Zwevend mediteren omringd door brandende wierookstokjes? Nee, yoga is net leuk, toegankelijk en haalbaar voor iedereen! Dit yogahandboek biedt praktische workshops op verschillende niveaus waarin professionele yogi's de houdingen stap-voor-stap toelichten. Evy probeerde het zelf uit en geeft persoonlijke feedback en tips. Yoga helpt je trouwens niet alleen aan een sterk en soepel lichaam, maar ook om bewust en evenwichtig in het leven te staan. De modules in het boek worden daarom in een breder perspectief geplaatst met advies over lifestyle, voeding, etc.
(bron: bol.com)

Wat vond ik ervan?:
Start to run (of Lopen met Evy), Start to swim, Start to walk,... Presentatrice Evy Gruyaert heeft België en ondertussen al een groot deel van Europa, aan het bewegen gezet. Er zijn nog ontelbare andere sporten, dus een vervolg kon niet uitblijven. Dit resulteerde in Yoga met Evy.

Yoga heeft het imago van zweverig gedoe. Ook ik ging mee in dat imago. Maar Goedele Leyssen heeft met Boost en Balans een zaadje gekiemd, waardoor ik ondertussen helemaal niet meega in dat imago. Ik ga binnenkort zelfs een yogaworkshop volgen. Nadien, als het mij bevalt, ook de lessenreeks. Als opwarmertje las ik dit boek en yoga blijkt allesbehalve zweverig te zijn...

In dit boek beeldt Evy verschillende yogaposes uit. Van gemakkelijke tot heel ver gevorderde poses. Bij deze poses is er steeds een uitgebreide uitleg, enkele tips van yogateachers en hoe Evy deze pose ervaart. Dat het bij haar ook zweet en tranen heeft gekost, is me nu wel duidelijk.

Het boek loopt complementair met een onlineplatform, waarbij (volgens mij) Evy de yogalessen geeft. Ik zeg "volgens mij" omdat ik niet ben aangemeld op het onlineplatform en dus ook niet weet hoe het is. In het boek staan trouwens ook enkele yogareeksen, beginnend met de zonnegroet en eindigend met de lijkhouding.

Ik vond het een heel leuk boek. Het begint te kriebelen om aan de workshop te beginnen en ik ben heel benieuwd hoe yoga mij gaat bevallen...

Mijn oordeel:

maandag 12 september 2016

Over de media heb ik niets te zeggen - Sven Gatz





Titel: Over de media heb ik niets te zeggen

Auteur: Sven Gatz

Uitgavejaar: 2016

Uitgeverij: Van Halewyck

Aantal pagina's: 208






Korte inhoud:
Sven Gatz is een minister van Media zonder noemenswaardige macht over de media. Of toch heel weinig. Zo zegt hij zelf. Wel heeft hij een mening over ons Vlaamse medialandschap dat vandaag in galop evolueert. En ook over de journalisten die er hun brood verdienen. Is onze pers echt vrij? Waar moet het heen met al die beeldschermpjes van tegenwoordig en gaat de jeugd wel verstandig om met sociale media? Zijn onze vertrouwde FM-radio en onze week- en dagbladen ten dode opgeschreven? Hoe zal de VRT van de toekomst eruitzien? En wat denkt de Grijze Man, die van over de schouder van zijn minister commentaar geeft, daar allemaal van?
(bron: bol.com)

Wat vond ik ervan?:
Onze minister van Media is Sven Gatz. Bij awardshows komt hij meestal opdraven wanneer de grootste award wordt uitgereikt. Recent voorbeeld is Zomerhit 2016, waarbij hij eerst de foute naam verkondigde. Voor de rest is hij de grote boeman als er iets verkeerd gebeurt in de media (alle ministers zijn trouwens boemannen of - vrouwen als er iets verkeerd gebeurt in hun vakgebied).

Dit boek is opgedeeld in twee delen. In het eerste deel vertelt de minister over de media in al zijn aspecten: tv, radio, kranten, tijdschriften, cultuur... én de VRT. Deze omroep is een publieke omroep en wordt dus betaald door de overheid (die het dan weer financiert door de belastingen van de mensen). Achter elk hoofdstukje geeft de Grijze Man commentaar op zijn minister. In het tweede deel laat hij 11 experts of mensen uit het vakgebied aan het woord: hoe ziet de media er over 10 jaar (2026 dus) uit?

Het eerste deel was best interessant. Het is een stukje geschiedenis want de minister legt ook het ontstaan van bv. de televisie uit. Daarnaast geeft hij ook tekst en uitleg bij recente gevallen, zoals de beheersovereenkomst met de VRT. Het tweede deel beangstigde mij vooral. Alles wordt maar digitaal en dat betekent dat de persbedrijven hun inkomsten ergens anders moeten gaan zoeken. Zullen in 2026 nog überhaupt papieren kranten bestaan? Of tijdschriften? Of gaan we allemaal op onze tablet zitten scrollen over de digitale krantenpagina's? Eerlijk gezegd: net zoals bij een boek blader ik het liefst door een papieren krant of papieren tijdschrift.

Na het lezen van het dat tweede deel ging ik 10 jaar terug in de tijd, 2006 dus. Toen was er nog geen sprake van een smartphone. Toen konden we nog met de rode knop (bestaat dat nog?) stemmen. Toen werd je op vakantie écht 2 weken afgesloten van het internet. Of je moest eventjes gaan surfen in de computerkiosk van het hotel. Van WIFI was er nog geen sprake. Dat het zo snel verandert, ik heb er niet bij stilgestaan, maar nu besef ik echt dat ons leven één en al digitalisering is. Kunnen we nu even een knop installeren om die digitalisering te stoppen?

Ik vond het dus een redelijk interessant boek, maar als "media" je niets interesseert, zou ik het boek opzij laten liggen.

Mijn oordeel:

dinsdag 6 september 2016

Levenshaast - Ingeborg van Beek





Titel: Levenshaast

Auteur: Ingeborg van Beek

Uitgavejaar: 2016

Uitgeverij: Xander Uitgevers

Aantal pagina's: 254






Korte inhoud:
Ingeborg van Beek kreeg twee jaar geleden een verpletterende diagnose: een ongeneeslijke hersentumor. Terwijl ze tijdens de onderzoeken en de levensbedreigende operatie heen en weer geslingerd wordt tussen emoties van verdriet, onzekerheid en angst, wordt in haar binnenste het vuur alleen maar aangewakkerd. Ze heeft haast om alles te doen, meteen. Haar leven moet opeens haarscherp in kaart worden gebracht. Heb ik ergens spijt van? Verlang ik ergens naar? Is mijn relatie nog bijzonder genoeg? In Levenshaast vertelt Ingeborg haar rauwe, authentieke en krachtige verhaal over leven met een tikkende tijdbom in haar hoofd. Over haar spijt en haar verlangens, haar verdriet en haar optimisme en haar rotsvaste geloof in de kracht van het nu.
(bron: bol.com)

Wat vond ik ervan?:
Dit boek heb ik in het voorjaar gekocht omdat het onderwerp me interesseerde. Een hersentumor zit in het medische luik en dat lees ik gewoon graag. Het was zelfs het eerste boek dat ik kocht in 2016.

Ingeborg is net bevallen van haar tweede kindje toen ze de keiharde diagnose kreeg van kanker. Er zat een tumor ter grootte van een tennisbal in haar hersenen. Een hersentumor is ongeneeslijk en ze zal er niet heel oud mee worden. Ze ondergaat heel wat onderzoeken en een operatie, maar daarnaast is ze bang voor wat komen gaat. Zal ze haar kinderen nog zien opgroeien? Hoe zal haar korte toekomst er nog uitzien? En wat met die levenshaast?

Het boek heeft korte hoofdstukken, wat het lezen heel vlot maakt. Het verhaal op zich lijkt af en toe op een fictief verhaal. Hiermee bedoel ik vooral hetgeen Ingeborg in haar vrije tijd doet. In andere recensies lees ik dat er wat diepgang miste, en dat is ook hetgeen dat ik miste. Het blijft oppervlakkig. Misschien is dit gedeeltelijk om de privacy te behouden, maar anderzijds moet je geen autobiografie schrijven als bijna alles privé moet blijven.

Ik vond het zeker een goed boek om te lezen en het is zeker geen verloren geld geweest, omdat de opbrengst van het boek naar de Stichting STOPhersentumoren gaat. Jammer dat het niet zoveel diepgang bevatte, want anders was het boek nog beter geweest.

Mijn oordeel:

donderdag 1 september 2016

Maandoverzicht #44: augustus 2016

De laatste officiële zomermaand is ook weer voorbij. Alhoewel het af en toe eerder herfst leek, hebben we toch een aantal heel mooie dagen gekregen! :-)


Ik las Lang leve de liefde van Jill Mansell. Een heerlijk romantisch boek, zoals we van Jill gewoon zijn...


Met Nepvlees van Belinda Aebi heb ik alle boeken van deze auteur gelezen. Ik vind dat Belinda blijft groeien in haar schrijfstijl. In januari 2017 komt het volgende boek uit. 



Nog zo'n Vlaamse thrillerauteur waar we fier op kunnen zijn. Zuur van Anja Feliers was weer de moeite waard om te lezen. 


Ik bekeek een film dat al een half jaar op de digicorder stond. The other woman is een typische Amerikaanse romcom met steractrices zoals Cameron Diaz en Leslie Mann.


Ik las Ten Oorlog II van Arnout Hauben uit. Arnout, Jonas en Mik volgden de bevrijdingsroutes via westelijke (Verenigd Koninkrijk - Frankrijk - Luxemburg - België - Duitsland) en oostelijke (Rusland - Oekraïne - Wit-Rusland - Polen - Duitsland) kant tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hierover verscheen al een tv-reeks op Eén en dit is een mooie aanvulling daarop.

Er bestaat eigenlijk geen enkel woord voor hetgeen er tijdens die oorlog gebeurd is, zelfs "gruwelijk" dekt de lading niet...


Boekenmagazine #6 verscheen half augustus. Een nieuwe editie met nieuwe, leuke rubrieken.

Sinds maandag is het tv-najaar uit de startblokken geschoten. De grootste tv-zenders van Vlaanderen bieden een mooi najaar aan waarvan ik heel veel programma's wil zien. Ik maakte een opsomming per zender:
Eén
VTM
VIER / VIJF


LEESOVERZICHT: 

Aantal gelezen boeken: 6
Totaal aantal gelezen boeken 2016: 52


woensdag 31 augustus 2016

Een eenzame kerst? - Amanda Prowse





Titel: Een eenzame kerst?

Auteur: Amanda Prowse

Uitgavejaar: 2015

Uitgeverij: Aerial

Aantal pagina's: 308






Korte inhoud:
Meg is een alleenstaande moeder en is gelukkig met haar zoontje Lucas. Maar tijdens de periode voor Kerstmis begint het altijd te kriebelen. De versierde straten, de winkels vol met kerstcadeautjes en de supermarkten die alle soorten feestmaaltijden aanprijzen. Meg droomt al jaren van een heel gezellige en sfeervolle kerst. Met een echte kerstboom, versieringen in huis en cadeautjes bij de open haard. Maar er mist toch iets in haar leven. Voor wie zou ze eigenlijk het hele huis in kerstsfeer brengen? Alleen voor haar zoontje? Zal ze weer alleen zijn deze Kerst of verandert alles door een ontmoeting met een onbekende?
(bron: bol.com)

Wat vond ik ervan?:
Hallo Kim?! Een boek over Kerst midden in de zomer als het bijna 30 °C is?! Al een geluk dat zot zijn geen zeer doet... ;-)

Het verhaal gaat over Meg. Ze is een alleenstaande moeder van een zoontje Lucas. Ze woont in een mooi appartement boven Plum Patisserie. Ondanks haar moeilijke jeugd heeft ze nu een fijne vriendengroep, een fijne job en is ze zielsgelukkig met haar zoontje. Toch mist ze de gezellige sfeer rond Kerst. Haar grote droom is dan ook een gewone Kerst met lekker eten, cadeautjes, een boom, maar vooral een echt gezin. Zij heeft dit namelijk nooit gekend. Als ze voor haar werk even de Atlantische Oceaan moet oversteken om een nieuwe vestiging van Plum Patisserie van hun ondergang te redden vooraleer ze nog maar geopend zijn, lijkt alles in orde te komen met haar grote droom. Of toch niet?

Het boek heeft lange hoofdstukken. Over het algemeen leest het allemaal vlot, maar af en toe is het wel wat langdradig. Je zou bijna denken dat het hele boek zo zeemzoetiger zou zijn. Niets is minder waar, want hier gaan we ook richting de clichés. Het is gewoon nooit rozengeur en maneschijn in dit genre. Er moet altijd iets "slecht" gebeuren. Voor de rest is het enorm voorspelbaar.

De schrijfstijl vond ik goed, maar niet overdreven wauw. Af en toe slaagde Amanda Prowse erin om een gevoelige snaar te raken, maar dit lukte haar niet altijd.

Ondanks dat het een "kerstboek" zou zijn, voelde ik niet meteen die sfeer van Kerst. Dat kan natuurlijk ook aan mij liggen omdat ik het midden in de zomer lees. ;-) Het mocht voor mij toch nog net iets filmischer geschreven zijn.

Kortom, best een goed boek. Weliswaar voorspelbaar, maar fijn om eens te gelezen te hebben.

Mijn oordeel:

zondag 28 augustus 2016

Boekenmagazine #6

Het was dinsdagavond en ik kwam erachter dat het nieuwe Boekenmagazine al enkele dagen in de winkel lag. De volgende morgen dan ook meteen naar de krantenwinkel om mijn exemplaar te gaan halen...

In deze nieuwe editie zijn er weer nieuwe rubrieken verschenen, die dan ook nog enkele keren doorheen het magazine verschijnen. Maar er zijn ook oudere rubrieken (zoals Boekenkast, Vers van de pers, ...) die in het magazine staan. 


Op deze cover is Pascale Naessens de covergirl... 


Binnenkort verschijnt haar nieuw boek Puur Pascale en ze laat ons meekijken achter de schermen. Ze vertelt hoe het proces is gegaan, welk aandeel zij er zelf in had, ... Het boek verschijnt in september en zal waarschijnlijk weer een bestseller worden op de Boekenbeurs.


De strafste citaten van Kristien Hemmerechts worden verteld. Zo wist ze pas later dan de media dat haar man Herman De Coninck is gestorven en hoe ze zich hierbij voelde. 


Eén van de nieuwste rubrieken is Sleutelboeken. O.a. Herman Brusselmans, Sylvia Van Driessche, Wouter Deprez, ... beantwoorden enkele vragen over de sleutelboeken in hun leven. Ik vind het zelf een leuke rubriek!


Ook een nieuwe rubriek: Boekenwijsheden. In deze rubriek antwoorden enkele auteurs op citaten van andere mensen. Ik ken geen één van die andere mensen, maar ik vermoed dat het ook auteurs zijn.


En daar is de rubriek Boekenkast terug! Deze keer ging Boekenmagazine op bezoek bij Alex Agnew.


Een citaat van Peter Vandermeersch waar hij een woordje uitleg over moet geven. België (Vlaanderen) en Nederland spreken dezelfde taal, maar toch is er een kloof. Dit merkt de veelvuldige lezer ook. Belgische auteurs krijgen amper voet aan de grond in Nederland, maar andersom is het vaak hetzelfde. Waarom is dit toch? 


Nog een nieuwe rubriek: The writing of. Een auteur geeft uitleg bij zijn/haar schrijfproces. Deze keer mocht Paul Claes dit doen. Ik heb nog nooit van hem gehoord, maar dat maakt het ook leuk om Boekenmagazine te lezen, aangezien we zo onbekendere auteurs leren kennen. 


Oude meesters krijgen ook een plaatsje in Boekenmagazine. Dit is een artikel met de levensgeschiedenis van de Belgische auteur Georges Simenon, maar er staat ook een interview met hem (van jaren geleden) in. 


Jamie Oliver, de bekendste tv-kok, vertelt over zijn succesverhaal, zijn strijd tegen het overtollige fastfood en de overtollige consumptie van frisdranken en over zijn nieuwste boek. 


Deze editie vond ik weer beter dan de vorige. Er zijn nieuwe, leuke rubrieken, maar ook oudere rubrieken blijven op post. Het grote minpunt is nog steeds (na 6 edities!) de spel- en typefouten. Niet één, maar meerdere fouten. Als er al één artikel instaat zonder fout, is het veel. Ik blijf dit gewoon ontzettend jammer vinden. Inhoudelijk heeft het magazine heel wat potentieel, maar die fouten zouden er niet mogen instaan. 

Verder zijn er ook veel artikels met een samenvatting van andere artikels die eerder verschenen zijn. Het is een beetje copy-paste. Ik vind dit niet zo heel erg, maar ik kan begrijpen dat er mensen over struikelen. 

Om af te sluiten toch een groot pluspunt: diversiteit. Zowel bestsellerauteurs als Pascale Naessens, Goedele Liekens, ... als onbekendere auteurs krijgen een plaatsje in Boekenmagazine. Voor ieder wat wils. 
En deze keer stond er geen Aspe of Griet Op de Beeck in, die in de vorige edities nogal vaak verschenen zijn... ;-) 

Boekenmagazine #6 is te koop voor 5,95 euro in de krantenwinkel, boekhandel, supermarkt, ...
  Boekenmagazine #7 verschijnt half oktober.