donderdag 16 november 2017

Winter-IJsland - Laura Broekhuysen





Titel: Winter-IJsland

Auteur: Laura Broekhuysen

Uitgavejaar: 2016

Uitgeverij: Querido

Aantal pagina's: 135






Korte inhoud:
Laura Broekhuysen emigreerde met haar IJslandse man naar zijn geboorteland. Ze kochten er een huis aan een eenzame baai, met vier hectaren onontgonnen grond. In Winter-IJsland, een literair verslag van het eerste jaar, neemt Laura haar nieuwe leven onder de loep. Een unieke ervaring in een fjord, waar mensen een stijlbreuk zijn tussen bergrug, water en lucht.
(bron: bol.com)

Wat vond ik ervan?:
Ik zocht in de catalogus van de bib naar reisverhalen en kwam op dit boek uit. Het zag er interessant uit, dus nam ik het mee.

De Nederlandse Laura verhuist samen met haar IJslandse man en hun dochter naar IJsland, naar de middle of nowhere, want ze kochten een huis in een verlaten fjord. Hoe Laura dit jaar beleefde, schreef ze neer in dit boek. Oh ja, op het einde van het jaar is er een extra bewoner in het huis: de zoon die dat jaar geboren is.

Het boek heeft korte hoofdstukken. Elk hoofdstuk heeft een titel. De schrijfstijl daarentegen was voor mij niet zo vlot. Het was moeilijk neergeschreven en ik moest vaak zinnen herlezen vooraleer ik het begreep. Vandaar dat er misschien ook "literair verslag" in de korte inhoud stond.

De dochter van Laura wordt in drie talen opgevoed: Engels, IJslands en Nederlands. Daarom komen deze drie talen ook in het boek voor. Het IJslands wordt meestal meteen vertaald in het hoofdstuk, maar als dit niet is gebeurd, is er achteraan een woordenlijst met de vertaling.

Het was eens leuk om een kijkje te nemen in het leven in een verlaten fjord. Ik had me het boek wel iets anders voorgesteld, minder literair en meer Ik vertrek misschien.

Mijn oordeel:

maandag 13 november 2017

Theater: Kontente Venten - Echt Antwaarps Teater



Korte inhoud

Door de opening van zijn nieuwe zaak 'Weg Beest', een speciaalzaak voor ongediertebestrijding met een persoonlijke touch, heeft Olav minder en minder tijd voor zijn vriendin Sofie. Zij begint te twijfelen aan de echtheid van hun relatie. Als Timmy, de beste vriend van Olav, ook nog eens de nodige aandacht van hem opeist neemt de achterdocht van Sofie met de dag toe. Overmand door vlagen van jaloezie besluit ze om 'Kontente Venten' in te schakelen. Een bureau dat, via een heel onorthodoxe manier, het koppel verschillende relatietests zal laten ondergaan. Heeft Olav echt geheimen voor Sofie of is zij het die zelf niet te vertrouwen is.


Cast

Timmy De Groote- Sven De Ridder
Olav Papadapoulis - Brik Van Dyck
Sofie Van Bouwel - Joyce Beullens 
Juul Ira Ferkette - Maarten Bosmans


Wat vond ik ervan?

Kontente Venten was net zoals het weer: wisselvallig. Inderdaad, ik ben niet helemaal positief over deze voorstelling. 

In onze schouwburg komt het Echt Antwaarps Teater twee keer per jaar: één keer in het voorjaar en één keer in het najaar. Meestal gaan we maar naar één voorstelling, aangezien de andere voorstelling ons minder aanspreekt. Dit seizoen gaan we naar de twee voorstellingen. De eerste voorstelling, Kontente Venten, hebben we dus al achter de rug.

Kontente Venten is een herneming van een oud blijspel uit 2006, met toen Linda De Ridder, Gunther Levi, Vicky Florus en Sven De Ridder in de rollen. Het is uiteraard aangepast aan deze tijd. 

Olav Papadapoulis, de halve Griek en de halve Fin, opent zijn zaak Weg Beest. Hierdoor heeft hij weinig tijd voor zijn vriendin Sofie. Zij denkt dat Olav haar bedriegt en schakelt een organisatie in, Kontente Venten, om dit te bewijzen. Ondertussen komt de vriend van Olav, Timmy, ook nog op de proppen. Hij denkt dat hij vroeger door aliëns is ontvoerd en dat er een kopie van hem terug naar de aarde is gestuurd. Ook hij brengt verwarring, zodat Olav denkt dat Sofie hem bedriegt. Maar wat klopt er nu van deze verhaaltjes?

Het eerste deel duurde zo'n 60 minuten en het tweede deel duurde zo'n 40 minuten. Het tweede deel vond ik in ieder geval het beste deel. 

Nu is de vraag nog waarom ik niet helemaal positief ben over deze voorstelling. Eigenlijk is dat de schuld van Sven De Ridder. Een steengoede acteur, daar niet van, maar ik werd helemaal knettergek van zijn personage Timmy. Zijn hyperkinetisch gedoe, zijn herhalingen van hele zinnen, ... ik werd er helemaal ambetant van. Misschien is dit ook het teken dat hij zijn personage echt goed speelde. 
In het eerste deel kon ik Timmy (dus hét personage) helemaal niet uitstaan, maar in het tweede deel ging het beter. Het was minder hyperkinetisch en de slappe lach van Sven De Ridder tijdens een scène maakte me weer wat "kalmer". Het brak de voorstelling een beetje. 

Ik vond het niet de beste voorstelling die ik al gezien heb van het Echt Antwaarps Teater. 


Mijn oordeel 



Bron foto: website EAT
Bron korte inhoud: showbizzsite


donderdag 9 november 2017

Openhartig over eten - Pascale Naessens





Titel: Openhartig over eten

Auteur: Pascale Naessens

Uitgavejaar: 2017

Uitgeverij: Lannoo

Aantal pagina's: 262






Korte inhoud:
Pascale Naessens blijft een groeiende groep mensen aanspreken met haar heerlijke, gezonde en eenvoudige gerechten. Eten volgens Pascale Naessens is veel meer dan een modegril, het is geen dieet, geen hype, maar een levenswijze. Pascale leerde haar volk gezond eten. Veel mensen die op haar manier eten hebben er baat bij, ze voelen zich fitter, energieker, ze vallen af, ze overwinnen hun eetverslaving, ze herwinnen hun kracht en gezondheid. En veel mensen willen hun ervaring delen met anderen. Iedere dag krijgt Pascale tal van reacties over wat voeding met hen doet. Soms zijn het ontroerende verhalen, soms schrijnend, vaak heel optimistisch en verhelderend. Omdat die waardevolle getuigenissen haar telkens weer beroeren en omdat ze zelf ook veel leert uit die persoonlijke verhalen ging Pascale met haar lezers praten. Het werden lange, diepgaande en openhartige gesprekken over voeding. Een waardevolle aanvulling bij haar kookboeken. Bovendien biedt dit bemoedigende boek een gevarieerd beeld van wat voeding betekent voor de gezondheid maar ook voor het genot en de levenskwaliteit van de moderne mens.
(bron: bol.com)

Wat vond ik ervan?:
Ik moet bekennen: ik heb nog nooit iets gemaakt uit een kookboek van Pascale Naessens. Ik ben (of was!) ook zo één die dacht dat het weer een hype was. Ik ben ook grootgebracht met het typische AVG'tje (aardappelen - vlees - groenten) en vaak is het dan ook een AV'tje, jawel, zonder de groenten. Kip met rijst en curry, puree met fishsticks, kip met aardappelen en appelmoes (uit een bokaal), gebakken aardappelen met vol-au-vent, frieten met biefstuk, ... Nergens groenten en om dan toch iets van groenten binnen te hebben, snij ik dan maar een tomaat in stukken. Gelukkig neem ik tegenwoordig regelmatig de stok over in de keuken en wees maar zeker dat daar groenten bijzitten. Nu ik erover nadenk, ik kijk eerst naar de groenten en dan pas naar het A'tje en het V'tje.

Vorige vrijdag woonde ik op de Boekenbeurs de lezing van Pascale Naessens bij. Meer over deze lezing vind je in het eerste verslagAfgelopen zondag bezocht ik op diezelfde Boekenbeurs de signeertafel van Pascale Naessens. Ik had toen al enkele hoofdstukken gelezen van dit boek, die ik toch al wel interessant vond (weliswaar met een kritische blik).


Voor dit boek ging Pascale op bezoek bij heel wat lezers van haar boeken. Allemaal lezers die naar de Pure Keuken zijn overgestapt om welke reden dan ook. Sommigen uit gezondheidsredenen, anderen dan weer omdat ze voelden dat de klassieke keuken toch niet zo goed was.

In het begin van het boek dacht ik nog vaak: "Amai, zo positief allemaal. Dat kan toch niet. Is er nu niets negatiefs?" Naarmate ik verder las is mijn houding ook veranderd naar "Goh, moet ik misschien ook wel eens proberen. Kwaad zal het zeker en vast niet kunnen." Oh ja, ik wil nu toch eens weten wat dat fameus fruitontbijt is dat in zo goed als élk hoofdstuk voorbijkomt.

Uiteindelijk heb ik twee boeken gereserveerd bij de bib, want ja, ALLE boeken waren uitgeleend. En sommige boeken zijn dan nog eens gereserveerd door een andere lener. Ik heb dan de twee boeken gekozen met de minst lange wachttijd. Ondertussen heb ik op de site van Pascale Naessens ook al enkele lekkere recepten gevonden.

Kortom, als je toch nog niet helemaal overtuigd was over de Pure Keuken van Pascale Naessens, is dit boek een echte aanrader!

Mijn oordeel:


1/2

dinsdag 7 november 2017

Boekenbeurs 2017: Verslag #2


Afgelopen vrijdag ging ik al naar de Boekenbeurs. Amper twee dagen later stond dag 2 al gepland.

We (mama en ik) reden weer met trein en tram naar Antwerp Expo. Net op tijd kwamen we er aan, want het begon te druppelen. We gingen naar de vestiaire en ik ging naar de infobalie, want ik had weer een boek van thuis meegenomen.



En dan naar hal 1. Bij de stand van Fnac zat Annemie Struyf te signeren. Later in de namiddag zou ze ook bij Lannoo signeren, maar dan stond er al iets anders op de planning.
In het voorjaar verscheen de tv-reeks La vie en rose en hierover heeft ze een boek geschreven, Ma vie en rose. Dit boek stond dan ook torenhoog op mijn leeslijst. Aan het einde van de tv-reeks kondigde Annemie aan dat er nog een reeks in Spanje/Portugal zou komen, maar gisteren had ze nog leuker nieuws bij. In december komt het tweede deel van La vie en rose op het scherm. Ik kon mijn geluk niet op. :-)
Toen het boek gesigneerd was, vroeg een medewerker van de stand of ze een foto van het gesigneerd boek mocht nemen. Dat mocht uiteraard.



Bij de stand van Acco ging ik nog een cadeautje halen met een bon uit het bonnenboekje. Het zijn vijf leuke spreuken.



Dan naar hal 4. Ik kocht hier Route de la lavande van Ingrid Castelein en Brief aan Cooper en de wereld van Dalilla Hermans. Deze boeken heb ik gekocht bij de WPG-stand en kostten dus meer dan 25,00 euro, waardoor ik weer een zakje speculaas mocht gaan halen.



Ingrid Castelein zat te signeren. Ik vertelde haar dat ik Mon(t) Ventoux gelezen had en het zo'n goed boek vond. Zij vertelde er dan bij dat in april 2018 het derde boek zal verschijnen. Ik weet nu al dat ik dat boek ook zal lezen, ook al heb ik Route de la lavande nog niet gelezen.

Ondertussen was het 11u30 gepasseerd en om 12u00 kwam Dalilla Hermans signeren. We liepen dan nog hal 4 rond om dan bij het rood podium aan te komen en wie zat daar te spreken? Juist ja, Dalilla Hermans. We hebben het laatste deel van het gesprek nog kunnen volgen.



En dan naar de signeersessie van Dalilla Hermans. Ik stond er natuurlijk weer als eerste. Dalilla kwam er eventjes later aan, maar moest nog eventjes zoeken naar haar plaatsje. Met behulp van Ingrid Castelein en de standhouder vond ze haar plaatsje. En dan merkte ze op dat ze geen balpen heeft. Niet erg, want de standhouder ging er meteen één halen. Ze zei al lachend dat ze hier (= op de Boekenbeurs) al voor de derde keer zat en dat het de derde keer was dat ze een balpen vergat.

Ik leerde Dalilla echt kennen bij De slimste mens ter wereld, maar ik had al een gevoel dat ik ze ooit eerder had gezien. Haar naam kwam ook bekend voor. Mits wat opzoekwerk kwam ik erachter dat ze ooit met Hallo televisie! heeft meegedaan. Nog zo'n programma dat ik graag bekeek. Het is niet omwille van haar triomftocht in De slimste mens ter wereld dat ik het boek kocht, maar omwille van de inhoud van haar boek. Trouwe lezers zullen al wel weten dat ik gewoon graag waargebeurde verhalen lees. Brief aan Cooper en de wereld is ook een waargebeurd verhaal, namelijk het levensverhaal van Dalilla, die geadopteerd werd door Vlaamse ouders.

Nadien gingen we naar hal 3. We gingen even naar de stand van Stripwinkel Alex voor een strip van De Blauwbloezen voor mijn broer. Het nummer dat mijn broer wou hebben was niet meer aanwezig op de stand. Later zouden we het kopen bij de stand van Ballon Media.

Laura Verhulst, alias Madam Bakster

Om 12u30 begon in de showkeuken (hal 3) Madam Bakster - gezonde desserts. Aangezien het eventjes rustig was in mijn planning qua signeersessies, besloten we daar naar toe te gaan.

Madam Bakster, alias Laura, is een West-Vlaamse spraakwaterval. Als tiener was ze dik, waardoor ze naar het Zeepreventorium in De Haan is gegaan. Ze vermagerde heel veel en gezonde voeding werd haar missie. Gezonde voeding in de zin van desserts dan. Ze volgde de klassieke opleiding banketbakkerij, met de boter-bloem-eieren-suiker, maar met Madam Bakster werd ze ondernemer. Met dit concept wil ze gezonde desserts aan de man (of vrouw) brengen. Ze heeft de boter-bloem-eieren-suiker ingewisseld in gezonde producten en zo zijn de recepten van Madam Bakster ontstaan. Ze richt zich voornamelijk nog op taarten, maar ze kan ook heel wat andere desserts uit haar hoed toveren.
Wij kregen namelijk tijdens de lezing drie proevertjes. Eerst een chocolate cookie met dus die gezonde producten. Man, dit was echt héél lekker! Het tweede proevertje was een praline van pure chocolade, gezoet met dadels en een nootje erin. Dat nootje was echt nodig en daar waarschuwde ze ons ook voor. We moesten heel de praline in één keer in onze mond steken en meteen doorbijten aangezien de chocolade nogal droog en bitter smaakte. En ze had gelijk, want toen we doorbeten was het toch iets lekkerder. Als laatste proevertje had ze gezonde chocolademousse. Ik vond dit ook lekker, maar mama moest er niets van weten. Ze is ook niet echt fan van de klassieke chocolademousse, dus dat kan ook wel een verklaring zijn.
Ik vond het een zeer interessante (en lekkere ;-) ) lezing.

Het grappige aan deze lezing was dat er vlak naast de showkeuken de ijskar stond. Mama vroeg al: "Moet jij een ijsje hebben?" "Nee, mama, ik heb liever een sappeke". Zo gezegd, zo gedaan, we gingen weer naar hal 4, naar de sapjesbar. Dit is ook een traditie geworden en ik koos weer de sinaas kleine beker (3,50 euro).

Jef Van Baelen interviewt Matthias M.R. Declercq en Elke Weylandt.

Om 14u00 begonnen er twee interessante podia. Ofwel 360° gezond (geel podium) ofwel De val (rood podium). Aangezien mama eventjes genoeg had van de gezonde voeding en dergelijke, koos ze voor De val.
De val van Matthias M.R. Declercq is een boek over vijf wielrenners: Iljo Keisse, Wouter Weylandt, Dimitri De Fauw, Bert De Backer en Kurt Hovelijnck. Alle vijf willen ze profwielrenner worden. Het is hen allen gelukt, maar het liep niet van een leien dakje. Sommigen leven zelfs niet meer. Wouter Weylandt is op 9 mei 2011 overleden na een ongelukkige val in de Giro en Dimitri De Fauw stapte uit het leven in 2009.
Tijdens dit auteurspodium vertelde auteur Matthias M.R. Declercq meer over het boek en werd hiervoor vergezeld door de zus van Wouter Weylandt, Elke. De familie van Wouter was namelijk een belangrijke bron van informatie voor het boek. Elke zelf is nu actief als Marketing and communications manager bij Trek-Segafredo.
Ik vond het weer een interessante lezing en ga het boek zeker lezen via de bib.

Dan splitsten onze wegen. Ik moest naar hal 3 voor de signeersessies van Pascale Naessens en Anja Feliers, mama bleef liever zitten voor het auteurspodium met Gwendoline Rutten (Open VLD) en Johan Van de Lanotte (Sp.a). Dus ik wurmde me doorheen de mensenmassa richting hal 3.



Ik ging eerst Femme fatale van Anja Feliers kopen, zodat ik al zeker mijn exemplaar had. Nadien ging ik aanschuiven bij Pascale Naessens. Ondanks dat het geen lange rij was, heeft het toch even geduurd. Pascale neemt namelijk alle tijd voor haar lezers. Ze vertelde ook een verhaal over de foto op de achterkant van Puur Pascale 2. De foto is in haar tuin getrokken en de setting is de hele zomer blijven staan. Op de foto was er een luchter te zien, die ook al in het eerste boek Mijn pure keuken te zien was. Pascale maakt trouwens al haar boeken zelfs: van de recepten tot de tekst tot de foto's tot de lay-out van het boek.
Ik heb nog geen één kookboek van Pascale, maar ik heb wel het boek Openhartig over eten. Ik lees nu eenmaal graag over ervaringen van mensen. Pascale zei hierover dat dit het beste boek was om te beginnen, omdat het veel inspiratie geeft.



Toen was het bijna 15u30, dus tijd voor de signeersessie van Anja Feliers. Aan het tafeltje zaten nog andere auteurs te signeren, dus het was nog eventjes wachten. Ik was redelijk snel aan de beurt en ook bij Anja ben ik er vanaf het begin (Verleid me) bij. Toen zat ze nog bij WPG en stond er geen wachtrij. Maar Anja wordt bekender en bekender en haar boeken worden beter en beter, dus dan komt er sowieso volk. Niet de grote massa, maar ik denk dat Anja niet mag klagen over de aandacht. Ze heeft bij Lannoo zelfs een apart boekenrek, met enkel haar boeken.
In het voorjaar verschijnt er trouwens een nieuwe reeks, maar van Kathleen Verlinden zijn we (gelukkig) ook nog niet vanaf. Deze reeks blijft ook gewoon bestaan.

Toen had ik alles gehad, dus ik wurmde me weer door de mensenmassa naar hal 4, waar mama nog zat. Ik kon het laatste deel van het auteurspodium met Gwendoline Rutten en Johan Van de Lanotte nog volgen.

En dan had ik het echt gezien. Het was echt druk, voor mij in ieder geval. Ik heb iedereen gehad die ik wou zien, dus ik wou zo snel mogelijk Antwerp Expo uit. Dus we gingen onze jassen halen en dan naar de tramhalte. Na eventjes te wachten kwam onze tram eraan. We haalden onze trein weer en ik was blij dat ik in de trein zat.. Ik was minder moe dan afgelopen vrijdag, misschien ook logisch omdat het programma minder vol was. Toch was het nog even bekomen van het druk dagje.


De buit. Enkel "Openhartig over eten" is meegenomen van thuis.

Dit was het voor dit jaar. Ik vind de Boekenbeurs nog steeds heel plezant, met de signeersessies en de auteurspodia. Ik vind alleen de drukte niet plezant, maar om een gesigneerd exemplaar te kunnen krijgen, moet ik daar door. Ik neem het erbij en kan nu weer genieten van heel wat gesigneerde boeken. :-)

Tot volgend jaar, Boekenbeurs! :-) :-)

zondag 5 november 2017

Boekenbeurs 2017: Verslag #1


De Boekenbeurs heeft een verandering ondergaan. De voorbije jaren begon de Boekenbeurs op 31 oktober en eindigde op 11 november. Dit hield in dat er af en toe heel kalme dagen waren. De organisatie besloot dan om meer in te zetten op de weekends. Zodoende begon de Boekenbeurs dit jaar al op 29 oktober. Er is een korte pauze voorzien op maandag 6 november, dinsdag 7 november en woensdag 8 november, dan is de Boekenbeurs gesloten. Vanaf donderdag 9 november opent de beurs terug zijn deuren tot en met zondag 12 november.

Normaal gezien sta ik al op de eerste dag in Antwerp Expo. Dit jaar was dit niet het geval. In combinatie met de auteurspodia en de signeersessies heb ik twee andere dagen gekozen. Het deed wel wat zeer, afgelopen zondag, maar dat ging snel over. Ik had immers nog twee dagen te goed.

En zo geschiedde... Mijn eerste bezoek stond gepland voor vrijdag (= Ladies night). Een dag volgestouwd met heel interessante auteurspodia en signeersessies. Nog nooit zo'n interessante dag meegemaakt. Op het einde van de dag had ik wel één gedachte: IK BEN KAPOT!!!! 

Maar beginnen doen we uiteraard bij het begin...

Rond het middaguur reden we (mama en ik) met de trein en tram naar Antwerp Expo. Toen we bij tramhalte Diamant stonden te wachten op tram 2 of 6, stond er nog heel veel volk. Mama kondigde al aan dat als de tram stampvol zou zitten, we wel zouden wachten op de volgende. Ik had dan al meteen plan B in de aanslag, want nog langer wachten zag ik niet zitten. Volgens mij was er trouwens iets mis met de trams of althans, met die aankondigingsborden. Na 10 minuten wachten kwam er een tram aan en godzijdank was het tram 6. Er stapte weinig volk op, dus we konden rustig zitten. Rond 13u00 waren we dan bij Antwerp Expo. We brachten onze jassen naar de vestiaire (1,50 euro/stuk) en ik ging mijn boeken laten registreren aan de infobalie. Ik had namelijk 3 boeken bij om te laten signeren. Ik nam ook het bonnenboekje mee.



En dan meteen naar de stand van GVA (hal 3). Als abonnee van GVA+ kreeg je een bon waarmee je gratis een boek kon afhalen aan de stand. En het waren geen boeken van de jaren stillekens. Je kon kiezen uit Koken met gezond verstand: deel 2 (Jeroen Meus), Openhartig over eten (Pascale Naessens), Wil (Jeroen Olyslaegers), Op stap in Antwerpen (Tanguy Ottomer), Moet ik nu bang zijn? (Lies Scaut & Erik De Soir) en Als de rododendron bloeit (Santa Montefiore). Echt een buitenkans, aangezien sommige boeken enkele standen verder nog verkocht werden voor de volledige prijs.



Wij hadden twee bonnen, dus konden we ook twee boeken kiezen. Het boek van Jeroen Meus was niet meer beschikbaar, maar dat maakte voor ons niet veel uit. Mama koos voor Wil van Jeroen Olyslaegers en ik koos voor Moet ik nu bang zijn? van Lies Scaut en Erik De Soir.

Daarna gingen we terug naar hal 4 met een tussenstop in hal 2 bij Sterre Carron. Sterre stond gepland voor 14u00, maar ze was (weer) vroeger aanwezig. Eventjes een goeiendag gaan zeggen en dan naar hal 4.

Eva Daeleman over Het jaar van de hond.

In het WPG-café was er namelijk het auteurspodium met Eva Daeleman. Toen we gingen neerzitten kwamen enkele medewerkers rond met cava of sinaasappelsap. Zoiets slaan we nooit af. En toen viel mijn symbolische euro. In WPG-café staat dus café, dus er werd een drankje aangeboden. :-)

Eva schreef onder andere al Factor 25 en Het jaar van de hond. In dit gesprek hadden ze het vooral over Het jaar van de hond. Ik vond het een heel interessant gesprek. Eva had ook een mooie zwarte jumpsuit aan, stond haar heel mooi. Als HSP'tje (= hoogsensitieve persoon) vraagt een evenement als de Boekenbeurs veel energie, dus ze heeft dit echt afgebakend. Ze is maar één dag aanwezig, is voor de drukte gaan paardrijden en heeft zichzelf na de drukte getrakteerd op een massage. Hopelijk heeft ze er ook van genoten. :-)



Na het auteurspodium ben ik het boek gaan kopen. Ik had het uiteraard al gelezen, maar dat was een exemplaar uit de bib. Een half jaar later vond/vind ik het nog steeds een heel interessant, herkenbaar boek, dus ik kocht het gewoon. Uiteraard ook laten signeren. Niet enkel door Eva zelf, maar ook door de mopshond Olav. Olav was er wel fysiek niet bij, maar baasje Eva zorgt ervoor dat hij er wel in gedachten bij is.



Bij WPG kreeg je trouwens bij een aankoop vanaf 25,00 euro een zak speculaas erbij. Ik kocht nog een strip van De Kiekeboes voor mijn broer en samen met Het jaar van de hond was dit dus meer dan 25,00 euro.




Bij WPG zat ook Jeroen Olyslaegers te signeren. Aangezien mama Wil bij GVA is gaan halen, wilde ze het ook wel laten signeren... op mijn naam, aangezien mijn naam iets gemakkelijker is dan haar naam. Alhoewel, ik krijg nog steeds vaak de vraag of Kim K-I-M is. En andere auteurs reageren dan weer: Oh, gemakkelijke naam. :-)

Toen gingen we weer naar hal 3, naar de stand van Lannoo. Nog niets gekocht, maar wel heel veel foto's getrokken van boeken. Ideetjes voor op het kerstlijstje misschien. We stopten ook eventjes bij de stand van Vrijdag (hal 1) om rond te kijken.



En weer naar hal 4, naar de stand van VBK. Er stond al een lange wachtrij voor Nicci French, maar het was niet hinderlijk. Mama kocht twee boeken van Christian De Coninck: Een kwestie van zwijgen en Nevenschade. Aangezien Christian De Coninck zat te signeren hebben we de boeken laten signeren. Eén boek op mijn naam en het andere boek op papa's naam (als cadeau).


Bij VBK kreeg je trouwens een bon voor een gratis gin-tonic, bij aankoop vanaf 30,00 euro. Aangezien we twee boeken van 19,99 euro hebben gekocht, zaten we dus boven dat bedrag. We gingen dus naar de drinktruck (i.p.v. foodtruck) die er stond om een gin-tonic te halen. Ik ben zelf geen fan van gin-tonic, maar deze vond ik nog wel goed smaken. Terwijl we genoten van de gin-tonic hadden we een goed uitzicht op Paula Hawkins en haar lange rij.

Ondertussen was het 16u45 en ging ik naar de stand van L&M Books om het boek Leven zonder filter van Fleur van Groningen te kopen. Nadien gingen we naar de spiegeltent voor het auteurspodium met Fleur, maar aangezien we er iets vroeger waren, hebben we nog een groot deel van het auteurspodium van Pascale Naessens kunnen volgen. Wat ik trouwens gehoord heb, vond ik weer interessant. Pascale is gewoon gepassioneerd door haar levensstijl en brengt dit ook echt over op haar publiek. Ze gaf o.a. mee welke drie producten je kunnen helpen vermageren. Op één stond yoghurt (weliswaar de natuuryoghurt). Op twee en drie stonden noten en fruit, maar dat weet ik niet meer zeker. In ieder geval, het zijn beide wel gezonde producten.

Ondertussen is papa ons komen vergezellen. Hij moest nog gaan werken, maar is rechtstreeks van het werk naar Antwerp Expo gereden.

Eva Daeleman interviewt Fleur van Groningen over haar boek Leven zonder filter.
Het gesprek met Eva Daeleman en Fleur van Groningen vond plaats in een frisse spiegeltent. Ik had medelijden met Eva die daar in haar mooie jumpsuit met korte mouwen zat. Ik had ondertussen mijn vestje aangetrokken en mijn sjaal rondom mijn schouders gehangen.

Het gesprek duurde zo'n 20 minuten. Het ging uiteraard over het boek dat een bestseller werd/is. Precies iedereen is nu hoogsensitief. Toch is er een nuance tussen hoogsensitief en hooggevoelig. Meer info vind je op de website van HSP Vlaanderen.
Om het dan toch meteen te zeggen, ik ben zelf een HSP. Het kwam drie jaar geleden ter sprake in een gesprek met een professionele zorgverlener en werd nadien nog meermaals bevestigd, met o.a. de test op bovenstaande website. Het is géén diagnose, het is géén ziekte, het is een kwalitatieve karaktereigenschap waar nog heel weinig over geweten is. HSP'tjes zijn meestal "anders", worden aanzien als abnormale mensen, maar de zogenaamde "normale mensen" moeten inzien dat HSP'tjes ook "normale mensen" zijn, met een andere karaktereigenschap. Ik hoop dat met dit boek heel wat misverstanden over HSP'tjes weggewerkt worden. Ik heb het zelf nog niet gelezen, maar ik ben er heel benieuwd naar.



Na het gesprek zijn we iets gaan eten in de Asian corner (hal 4). De prijzen zijn redelijk. Niet spotgoedkoop, maar ook niet heel duur. Voor een wok met kip betaal je 9,50 euro. De portie is voldoende. Ik ben zelf een kleine eter, dus voor mij was de portie groot, maar voor de gemiddelde eter is het een normale portie. De sponsor is nog steeds Spa, dus er wordt nog steeds Spa en Pepsi verkocht.




Na het eten nog eventjes naar het toilet (0,50 euro) en dan naar L&M Books om Leven zonder filter te laten signeren. Toen ik in de rij stond kwam de standhouder van L&M Books om jouw naam te vragen. Handig trucje zodat Fleur niet steeds moet vragen wat jouw naam is en hoe je het schrijft. Fleur is trouwens met de opstart van een nieuw boek bezig, deze keer een roman.



En dan was het tijd voor Hilde Vandermeeren. Ze won afgelopen zondag (eindelijk) de Hercule Poirotprijs met haar boek Schemerzone. Enkele dagen later stond er in Knack (en op het internet) een bon met 10,00 euro korting. Ik zou zot zijn om dit niet te gaan halen, aangezien Schemerzone op mijn to buy-/to sign-list stond. Ik heb het boek al wel gelezen, maar dat was een exemplaar uit de bib. Dus ik ging naar de Standaard Boekhandel met de bon en heb dus zo'n 10,00 euro bespaard.
Ik ben er al van het prille begin bij in de thrillercarrière van Hilde Vandermeeren (voordien schreef zij ook heel veel jeugdboeken) en ben echt blij dat ze nu de Hercule Poirotprijs heeft gewonnen. Ik lees nog heel weinig thrillers, maar die van Hilde lees ik nog met veel plezier. In mei verschijnt trouwens de zesde thriller en volgend najaar verschijnt er nog een boek, samen met Walter Damen, bij uitgeverij Van Halewyck. Ik weet totaal nog niet over wat dat boek zal gaan, maar lezen zal ik het zeker en vast doen. :-)

Ondertussen was het al 19u00 geweest en raakten mijn hersenen overprikkeld. Ik werd echt moe, maar er stond nog wat op de planning, dus vooruit met de geit.




Terug naar hal 3, naar de stand van Lannoo. Martine Prenen kwam vanavond signeren en aangezien ik al haar boeken thuis heb, moest er toch één boek van gesigneerd zijn. Alle boeken meenemen zou mijn rug niet zo plezant gevonden hebben. Donderdagavond stond ik dus voor mijn boekenkast en wist ik niet wat te kiezen. Ik koos uiteindelijk voor Be-time. Martine zag er weer stralend uit en werd vergezeld door haar moeder.

Daarna ging ik nog Powerbody van Claudia Van Avermaet kopen, zodat ik het na het auteurspodium kon laten signeren. Bij Lannoo stond er ook een "kraampje" om een elixir d'anvers te proeven. Het was echt de dag van de alcohol (cava bij WPG, gin-tonic bij VBK en elixir d'anvers bij Lannoo). Gelukkig waren we geen Bobette, want dan zou ik überhaupt niets alcoholisch gedronken hebben.

Moderator Sjoukje Smedts interviewt Claudia Van Avermaet en Goedele Leyssen.

En dan naar het oranje podium voor het auteurspodium met Goedele Leyssen en Claudia Van Avermaet. Goedele Leyssen is diegene die bij mij het yoga-zaadje heeft geplant. Ze heeft net een nieuw boek uit, Mood Food. Ik heb het niet gekocht, maar ik wil het zeker lezen via de bib. Ik vind dat Goedele een heel mooie, relaxte zithouding heeft. Ze zit mooi recht met haar benen naast elkaar (dus niet over elkaar geslagen). Claudia Van Avermaet is uiteraard de zus van olympisch kampioen Greg Van Avermaet, maar is ook steeds bekender aan het worden met haar boeken. In het voorjaar las ik Power en Powerbody. Power had ik cadeau gekregen vorig jaar met Kerstmis, Powerbody was een exemplaar uit de bib.
Het gesprek was weer interessant en de rode draad doorheen alle auteurspodia was dus ofwel HSP ofwel gezonde voeding.

Om 20u30 was het gesprek afgelopen. Normaal gaan de auteurs al meteen signeren. Goedele moest naar WPG en Claudia ging bij Lannoo signeren. Het was op voorhand aangekondigd dat Claudia om 21u00 kwam signeren, maar misschien zou het wel wat vroeger zijn. Niet dus, het begon echt pas om 21u00. Dus ik heb nog een half uur rondgedwaald op de stand van Lannoo. Moe, heel moe, wachtend op Claudia Van Avermaet.




Om 21u00 was het zover. Claudia nam plaats achter de signeertafel. Ze had enkele koekjes bij om te laten proeven. De recepten staan ook in haar boek. Ik vind Claudia zelf een heel rustige dame. Dit merkte ik al op tijdens het auteurspodium en ook tijdens de signeersessie. Ze schrijft ook zo mooi. Bij elk boek kreeg je ook nog iets leuks. Bij Power een kaart met een spreuk en bij Powerbody een kaart met een spreuk en een zakje met bloem-papier.
Ik vind de boeken van Claudia zo inspirerend. Ze is trouwens bezig aan een derde boek dat in het voorjaar verschijnt.




En dan was mijn kaarsje uit. Helemaal uitgeblazen. Mama en ik gingen onze jas halen bij ingang 2 om daarna naar ingang 1 te gaan, waar papa's jas was opgeborgen. We gingen ook langs ingang 1 buiten omdat we met de auto terug naar huis reden. Wanneer we buiten gingen, werd de inhoud van onze zakken gecontroleerd. Dit is de eerste keer in 7 jaar tijd! Ik ga al vanaf 2010 naar de Boekenbeurs, vanaf 2014 zelf 2x/editie en het werd nog nooit gecontroleerd. Deze keer dus wel, dus ik hield mijn paars papiertje (met aantal meegenomen boeken van thuis) dat ik had gekregen aan de infobalie al in de aanslag. Er was geen enkel probleem, dus ik kon gewoon verder.



Buiten kregen we nog een zak met tijdschriften, met o.a. Flair, Libelle en Feeling.

Daarna nog een korte wandeling naar de auto om dan helemaal pompaf, met barstende hoofdpijn en pijnlijke voeten neer te ploffen in de auto.

De drukte viel al bij al goed mee. In de namiddag was het nog druk, maar 's avonds was het aangenaam. Zo'n Boekenbeursdagje vergt héél véél energie. Niet alleen de drukte, maar ook dat geslenter van hal naar hal, ... Waarom doe ik mezelf dat aan? Eén heel grote reden: ik kom voor de signeersessies en de auteurspodia. Zonder deze elementen zou ik NOOIT naar de Boekenbeurs gaan.



Het lijkt een "grote buit", maar ik heb zelf maar 3 boeken gekocht: Het jaar van de hond, Leven zonder filter en Powerbody. Moet ik nu bang zijn? en Wil komen van de GVA-stand. Een kwestie van zwijgen heeft mama gekocht. En Schemerzone, Power en Be-time zijn van thuis meegenomen boeken.

Kortom, ondanks dat het heel veel energie kost, blijf ik de Boekenbeurs plezant vinden. Er staat nog één dagje op de planning en dat verslag komt uiteraard ook nog online. :-) :-) :-)